یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

                                      وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم

پروانه شکستن هنر انسان نیست

                                        گرشکستیم زغفلت من و ما نکنیم

 یادمان باشد سر سجاده عشق 

                                       جز برای دل محبوب دعایی نکنیم 

  یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                        طلب عشق به بی سروپایی نکنیم. 

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد عطر نفس بقیع الله آمد با جلوه ی سجاد ع و ابوالفضل ع و حسین ع یک ماه و سه خورشید در این ماه آمد 

این گونه زندگی کن:

                       شاد اما دلسوز ساده اما زیبا مصمم اما بی خیال متواضع

                                 اما سربلند مهربان اما جدی سبز اما

                                        بی ریا عاشق اما عاقل

       بزار عادت کنم به رفتن تو

              تو می شناسی منو می دونی ای یار

                   چقدر سخته برام نخواستن تو

                          شب در به دری در کوچه عشق

به من چشمهای تو عشقو نشون داد

        گله از رفتنت هرگز نکردم

             ولی از موندن یاد تو فریاد فریاد فریاد

                       دوباره از تو گفتن نه نباید

                               بازم اسم تو بردن نه نباید

شب دلگیر از یاد بردن تو

       بازم خواب تو دیدن نه نباید

              تو آتش بودی و من تشنه تو

                       تو رفتی تا نبینی سوختن من

                                 ندونستی خود مرگ جدایی

برای اون که تن داده به سوختن

        ندونستی که از یاد بردن تو

              برای من مثله انکاره ماهه

                        از روزی که ماه من نتابید

                          بلنگ شعر من روزش سیاهه  سیاهه    

اولی: به اجبار به دنیا اومدن

دومی: با غم زیستن

سومی: با آرزو مردن